ظهور پلاتینی

طولاني ترين دوران ناكامي

پس از دوران موفقيت آميز اواخر دهه 70 و اوايل دهه 80، طولاني ترين دوران ناكامي يوونتوس بعد از جنگ آغاز شد.

جيوواني تراپاتوني پس از 11 سال مربيگري، قهرماني در جام باشگاهاي اروپا و شش بار قهرماني در ليگ، يوونتوس را ترك كرد. پس از مدت كوتاهي ، ميشل پلاتيني، اعجوبه فرانسوي جاي او را گرفت. زماني كه ميلان با سرمايه سيلويوبرلوسكوني بار ديگر به قطبي در فوتبال ايتاليا و اروپا تبديل مي شد" بانوي يپر" با حسرت شاهد قدرت گرفتن اين تيم بود.

در آن زمان يوونتوس اميدوار بود دينوزوف اسطوره اي در نقش يك ناجي ظاهر شود. هر چند وي در فصل 90-1989 تنها توانست به جام يوفا و جام حذفي ايتاليا دست يابد. سال بعد دينووزف جاي خود را به لوئيجي مايفردي داد و لوكادي مونتزامولو به عنوان معاون رئيس باشگاه انتخاب شد.

تقویم تاریخ

دوستان در قسمت قبلی تا مرگ ادواردو انیلی و مشکلات باشگاه بعد از مرگ او مطلع شدید اکنون به درخشش تیمهای دیگر توجه کنید .

درخشش تورينو

مونتي در سال 1940 در 39 سالگي بازنشسته شد. در حالي كه يوونتوس براي رسيدن به رده هاي بالايي جدول تلاش مي كرد اين تيم افسانه اي تورينو بود كه پس از جنگ جهاني دوم در ليگ ايتاليا به قطبي مهم تبديل شد.

سانحه هوايي ناگوار سوپرگا در 4 مه 1949 ايتاليا را از يكي از بزرگترين تيم هاي تاريخ خود محروم كرد. اثرات اين فاجعه بر روي تورينو بيش ازحد تصور بود. اين تيم از آن زمان تنها يك بار موفق شد به قهرماني ليگ برتر برسد. در عوض يوونتوس در آن سال قهرمان شد، فصل بعد در رده سوم قرار گرفت و در سال 1952 مجدداً قهرماني را بدست آورد پس از اين كه يوونتوس از نظر تعداد قهرماني به جنوا رسيد يك دوران ناكامي ديگر آغاز شد.

به نظر مي رسيد بازيكناني مانند جان هنسن، ارمز موچينلي و جيام پي يرو بونيپرتي كه در قهرماني يوونتوس براي نهمين بار نقش مهمي داشتند عطش خود را براي پيروزي از دست داده اند. اينتر با پذيرفتن سيستم جورجيو فوني توانست دو سال متوالي به قهرماني دسته اول ايتاليا برسد و يوونتوس را تا رده دوم جدول پائين بكشد.

در سال 1954 ، به دنبال استعفاي جياني آنيلي، رئيس يوونتوس، هنسن و پارولا باشگاه را ترك كردند. يوونتوس در آن سال تا مكان هفتم جدول سقوط نمود.

سال بعد اوضاع بدتر شد و ويونتوس در حالي فصل را به پايان رساند كه تنها هفت امتياز تا سقوط فاصله داشت.

سه مهاجم شاخص

يك سال ديگر طول كشيد تا مجددا شانس به يوونتوس روي آورد. اين تيم سرانجام در سال 1958 با تلاش سه مهاجم شاخص خود بونيپرتي، جان چارلز و عمرسيوري مجدداً به قهرماني رسيد. يوونتوس در سال 1961 دوازدهمين قهرماني خود را جشن گرفت. اين تيم تحت مربيگري ليوبيسا بروچيچ و رناتوسزاريني به سه قهرماني رسيد هر چند با رفتن سزاريني به ناپولي و انتخاب گونارگرن به عنوان مدير فني اين دوران طلايي به پايان رسيد. بونيپرتي، سمبل يوونتوس، پس از انجام 444 بازي بازنشسته شد و قهرمان بلا منازع ايتاليا در مكان دوازدهم جدول جاي گرفت.

در دو فصل بعدي پائولو آمارال و مونز گليو مربيگري يوونتوس را بر عهده گرفتند و با وجودي كه اين تيم در مكان هاي دوم و چهارم جدول قرار گرفت ولي هر دو مربي از كار بركنار شدند هر چند بازيكن آرژانتيني هم مدت زيادي در يوونتوس نماند و در تابستان 1964 با روي كار آمدن هريبوتوهررا اين تيم را ترك كرد. در اولين فصل حضور هررا، سيوري تنها 15 بار بازي كرد و به همين دليل تصميم گرفت به ناپولي برود. هررا در سال 1967 به همراه يوونتوس به قهرماني ليگ دست يافت.

در چهار سال بعدي تمام سعي باشگاه مصروف استخدام بازيكنان جديد شد.

ولي در زمان مربيگري آرماندوپيكي جوان در سال 1971 بود كه يوونتوس تبديل به يك قطب فوتبال گرديد. فرانكو كوزيو، روبرتوبته گا، فابيون كاپلو و لوچيانواسپينوزي به تيم پيوستند و در كنار بازيكناني مانند جوزپه فورينو، پيتروآناستازي، آنتونيو كوكوردو و فرانچسكو موريني شالوده تيم اول را ريختند. متاسفانه پيكي نتوانست ثمره تلاش هاي خود را ببيند و فصل بعد جاي خود را به سستمير ويچپالك داد. در آن سال يوونتوس به اولين قهرماني از مجموع هفت قهرماني در طي 11 سال دست يافت.

تقویم تاریخ